JIJ-er in the spotlights: Ron

Ook dit maal delen we graag een ervaringsverhaal van één van onze JIJ-ers. Dit keer is het de beurt aan Ron Meijering, vrijwilliger bij Stichting JIJ en oprichter van Anorexia Jongens.

“Misschien ben je hier omdat je zelf een eetstoornis hebt of misschien ken je iemand met een eetstoornis. En door je eetstoornis voel je misschien alleen en heb je het idee dat niemand naar je luistert. Of als je iemand kent dan voel je machteloos omdat je niet weet hoe je ze moet helpen. En als je eerlijk bent vind je het dan ook niet lastig om echt te luisteren naar jezelf, naar anderen of naar je eetstoornis, wat negeer je op dit moment misschien?

Laat ik je meenemen naar mijn periode dat ik niet naar mezelf luisterde en waar andere niet naar mij luisterde.

Het is 27 april 1985, ik ben 15 jaar oud (voor de snelle rekenaars, je kan nu mijn leeftijd uitrekenen;-)). Op die dag wordt ik opgenomen in het ziekenhuis in Bennekom, mijn 2e opname, het ziekenhuis ligt prachtig in de bossen van Bennekom en ik ben daar omdat ik nog steeds niet wil eten. Ik negeer alles wat mijn lichaam me wil vertellen en de mensen om mij heen doen ook niet echt hun best om naar mij te luisteren. Op die dag wordt ik voorgesteld aan mijn Psycholoog en ze verteld mij dat ik opgenomen wordt in een geïsoleerde kamer. Verder verteld ze niet zoveel, wat ze wel verteld is dat als ik een kilo aankom ik elke week meer privileges krijg. Ik start met niets, geen bezoek, geen tv, geen radio helemaal niets, dat moet mij helpen om weer beter te worden.

Uiteindelijk na 13 weken ben ik zover, ik ben op gewicht en ik krijg weer alle vrijheid en iedereen is blij, want het gaat beter met me, echt?

Voor mij begint de behandeling die ik zo hard nodig heb dan pas. Ik mag blijven in het ziekenhuis ik krijg alle aandacht, aandacht die ik probeerde te krijgen doormiddel van de eetstoornis. Zusters gaan met mij fietsen, ze praten echt met mij, er wordt echt naar mij geluisterd en ik begin heel langzaam naar mijzelf te luisteren, wat wil ik nu echt?

Fast forward eenmaal thuis durf ik met mijn moeder te delen wat ik echt wil. Ik weet nog heel goed waar we staan, in de keuken aan de afwas. Vreemd genoeg doe ik dat altijd de afwas samen met mijn moeder, ik droog af en mijn moeder wast. Ik heb nog een zus en een broer maar die hebben altijd iets anders te doen, geen tijd voor de afwas, heel gek. Tijdens het afwassen vertel ik het haar, dat ik bakker wil worden. Je kunt je misschien voorstellen dat dit niet direct heel enthousiast ontvangen wordt, een jongen met een eetstoornis die bakker wil worden, maar ik zet door en ik wordt bakker.

Na mijn opleiding op de LTS in Wageningen, ga ik werken bij bakkerij Veldt in Veenendaal en daar ervaar ik weer wat ik ook in het ziekenhuis ervaarde. Mensen om mij heen die me waarderen om wie ik ben en echt naar mij luisteren en dat geeft mij de mogelijkheid om echt naar mijzelf te gaan luisteren.

In 1987 krijg ik een opdracht van bakker Veldt, een opdracht waarbij ik volledig vertrouwen krijg en waarbij ik helemaal zelfstandig gember koekjes mag bakken. Bakker Veldt, grote man, handen als kolenschoppen zegt altijd, op de hoek van de straat wonen ook mensen. Dus ieder koekje doet er toe, ook die op de hoek wonen. En dat is wat ik al heel lang gegenereerd heb in mijzelf, de hoekjes ik hoor er als mens helemaal bij, ook de hoekjes. Ik hoef niet onzichtbaar te zijn, mijn doel hier op aarde is niet in de hoek staan, nee ik mag er zijn en ik ben goed genoeg zoals ik ben. Ik besluit ik kap ermee, die eetstoornis heb ik niet meer nodig om mij achter te verschuilen.

Fasstforward de eestoornis komt nooit meer terug, ik besluit naar mijzelf te luisteren en goed voor mijzelf te zorgen. En dat is wat ik nog steeds doe luisteren naar mijzelf en dat wil ik graag delen met andere jongens en meisjes.

Dat is de reden dat ik mensen wil helpen met een eetstoornis, en dat begint met goed luisteren naar wat iemand echt drijft in zijn of haar leven. En ik leer ze ook dat ze mogen luisteren naar zichzelf, dat veel antwoorden in hen zelf zitten. En als ze bereid zijn dat naar te luisteren dat dan de oplossing dichtbij is.”

Ben JIJ een jongen of man met een eetstoornis en heb je behoefte aan lotgenotencontact? Schrijf je dan in voor de besloten Facebookgroep waarin je meer leest over eetproblematiek en kunt praten met lotgenoten.


Onze partners

Stichting JIJ

Wij bieden laagdrempelige, ervaringsdeskundige hulp aan mensen met een eetprobleem of eetstoornis en hun naasten. Dit doen wij in een veilige, kleinschalige en privacy gewaarborgde omgeving.

Contact

Oostzeedijk Beneden 11,
3062 VJ Rotterdam
Telefoon: 010-7370847
E-mail: info@stichting-jij.nl